Dün canım sevgilim aradı beni, nasıl sevindim nasıl sevindim anlatamam. Zaten telefonu kapar kapamaz sevinçten ağladım. Denetlemeleri olduğu için çok yoğunmuş ve dün spor denetlemesinde çok koşturmuşlar sevgilimi, o yüzden sesi çok yorgun geliyordu , bir de sürekli öksürdü, Allah'tan bugün denetlemeleri bitiyorda kurtulacak bu işkenceden. Pazar günü çok büyük bir ihtimalle gidebileceğim yanına, o yüzden çok mutluyum, bir kesinleşse daha da mutlu olurum ama bu sefer izin falan vermezlerse de gideceğim, kapıda dikilip dururum sevgilimi bana gösterene kadar. Dün akşamdan beri yine onu görünce ne yapacağımı, ağlamamak için kendimi nasıl tutacağımı düşünüp düşünüp duruyorum. Yemin töreni zamanı 3 gün görebilmiştim onu ama yine de yetmemişti, şimdi herhalde hiç mi hiç yetmeyecek.
Dün Hüseyin'le telefonda konuştuktan sonra mutlu mutlu eve gittim ve annem de epeyi bir gülerek karşıladı beni. Ben de halime gülüyor diye düşündüm ilk, (kendi kendine gülen bir tip komik olsa gerek) meğersem annemin bana bir müjdesi varmış, ona gülüyormuş. Hüseyin'den mektup gelmiş :), telefonda konuştuğumuzda Hüseyin söylemişti mektup yazdığını ama hiç o gün geleceğini düşünmemiştim. Mektup tabiki çok güzel, en az 50 kere okumuşumdur. Mektubu öpüp kokladım diye evdekiler benimle dalga geçtiler ama canımın içinin elinin değdiği mektubu nasıl öpmem ki. Ah bir pazar günü olsa da yanında olabilsem...
Bir de dün ben sevgilime mail atmıştım, belki okuyabilir diye, bu sabah işe geldim, maillerime bir baktım, Hüseyin'den mail :) Konuşamadığımız 4-5 günün üstüne bunların hepsi ilaç gibi geldi. Sabahtan beri maile bakıp bakıp duruyorum, iş yerindekilerde yakında dalga geçmeye başlayacaklar benimle. Mektubunda Hüseyin oradaki herkesin kötü olduğundan bahsetmiş ve canının çok sıkkın olduğundan, o orada bu kadar sıkıntı çekerken elimden hiç bir şey gelmemesi beni gerçekten çok üzüyor. Keşke elimden bir şey gelse... Umarım bundan sonra daha az sıkıntı çeker ve şu 97 gün göz açıp kapayıncaya kadar geçer.
Aşkım seni çok özledim ve seni herşeyden çok seviyorum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder