Bu Nasıl Bir Hafta?

Canım sevgilim askere gideli tam bir hafta oldu ama bana sanki bir yıl gibi geldi, bu nasıl bir hafta anlamadım. Saat sanki bir ileri iki geri gidiyor gibi... Hatta bu sabah anneme "daha sadece 1 hafta oldu" dedim, o da "o kadar az mı oldu, bana da daha uzun gibi gelmişti ama sen bir de onu düşün, kimbilir ona ne kadar uzun gelmiştir" dedi. Haklı tabi annem, kimbilir aşkıma ne kadar uzun gelmiştir bu süre :(
Dün ne yaptım hemen kısaca onu anlatıyım, Faruk Abiyle beraber Kadıköy'de yemek, bir kafe ve sohbet. Her zaman ki gibi keyifliydi, keşke aşkım da yanımızda olsaydı diye aklımdan çok geçirdim ama bir yandan da aslında yanımızdaymış gibi hissettim. Bu gerçekten çok değişik bir durum, anlatılabilecek bir şey değil zannedersem, hem hep benimle hem de onu acayip özlüyorum keşke yanımda olsa diyorum (bu nasıl bir durum bende pek çözemiyorum).
Onun dışında dün eve geldim ve tabi ki yine salonda mayıştım ve yine sevgilime mektup yazamadım ama bugün öğlen arasında yazacağım.
Bu akşam da iş çıkışında, kuzenim Nevra'ya gideceğim için yanıma bütün resimlerini, bütün mektuplarını ve ajandamı aldım. Ajandamı da aldım çünkü geçenlerde, Hüseyin'in bana şuana kadar gönderdiği tüm cep telefonu mesajlarını ajandamın arkasına yazmıştım (epeyi fazlalar). Sürekli onları okuyorum, o kadar güzeller ki, okudukça acayip kötü oluyorum ama cep telefonundan okumaktansa kağıttan okumak daha zevkli oluyor (hepsi bir arada). O kadar duygusal, o kadar içten, o kadar sıcak mesajlar ki eminim kim okursa ağlar :(
Neyse ben yine kötü olmadan burda bitiriyorum, pazartesiye kadar bir şey yazamayacağım, pazartesi görüşmek üzere....
Aşkım, bitanem, canımın içi, umarım orda çok rahatsındır, çok mutlusundur ve umarım gerçekten tatil gibi oluyordur sana. Keşke bugün arasan da güzel sesini bir duyabilsem.
Seni çok ama çok seviyorum :)