Canım sevgilim sen dünyanın en şeker, en mükemmel, en tatlı, en kusursuz,... en erkeğisin. Post'a neden böyle başladım çünkü yaklaşık yarım saat önce aradı beni ve telefonu kapattığımız andaki hislerim bunlardı, onları yazayım dedim. Beni yine rüyasında görmüş, telefon kartının kontörü bittiği için bir arkadaşının kartıyla aramış yani kısa konuştuk ama akşam kart alıp tekrar arayacağını söyledi. Kısacık bile olsa hatta bir saniye bile olsa onun sesini duymak bana ilaç gibi geliyor, zaten iş yerindeki herkes anlıyor otuz iki dişimi birden görünce. Sanki dünyalar benim oluyor, tarifi olmayan bir duygu hissediyorum. Kalbim yerinden fırlayacakmış gibi geliyor, ateş basıyor. İlk aşık olduğum günler ne hissediyorsam hala aynılarını hatta çok daha yoğunlarını hissediyorum ve biliyorum ki bundan kırk yıl sonra da bu böyle olacak. Dün akşam yine mektup yazamadım ama bu sefer önceden tahmin etmiştim yazamayacağımı. Ablamlardaydım ve erkenden yine uyumuşum. Umarım akşam canım sevgilim arayabilir ve ben yine havalarda uçabilirim. Aşkımı çok ama çok ama çok seviyorum ve onu deli gibi özledim, 17 gün sonrayı düşündükçe içim pırpır ediyor...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder