Böyle geri sayım hiç fena olmuyor, insan biraz daha iyi hissediyor kendini. Dün gece işten eve geldiğimde o kadar yorgundum ki, salonda televizyon karşısında sızmışım ve maalesef sevgilime mektup yazamadım :(
O yüzden bugün ki mektubumda hem dünü hem de bugünü yazacağım ve çok uzun yazacağım. Sabahtan beri işlerimin dışında bloguma resimleri daha güzel koyabileyim diye hello+picasa2 de denemeler yapıyorum ama bir türlü tam istediğim gibi olmuyor. Bir tanesini nostaljik olsun diye siyah beyaz yaptım fena da olmadı ama yine de daha güzel şeyler yapmak istiyorum.
Hüseyin gelince bunları görünce, onu ne kadar düşündüğümü ve onun için ne kadar zaman harcadığımı görürse onu cidden çok ama çok SEVDİĞİMİ daha da iyi anlar. Gerçi bunu zaten çok ama çok iyi biliyor. Çünkü o benim eksik olan yarım, ruh ikizim,... (kim nasıl adlandırmak isterse öyle) kısacası o benim herşeyim.
Bu arada acemiliğinin bitmesine 24 gün kaldı (toplam 28'den hesaplarsak), yani yemin töreni için yanına gideceğim için onu görmeme en fazla 3,5 hafta var. Bu o kadar da sevindirici bir haber değil aslında(3,5 hafta çok uzun zaman :( ) ama 6 ay hiç görememekten çok daha iyidir.
Neyse bu günlük bu kadar yeter yoksa ben kötü olacağım...
Hüseyin'i çok ama çok özledim ve onu acayip fazla seviyorum... :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder