Bugün pazartesi ve eğer 6 ay olan bu askerlik 184 gün olarak hesaplanıyorsa ki ben o şekil hesaplayacağım (fazla fazla hesaplayayım da sonra sevinirim erken gelince), şafak 170 oluyor. Ama yok toplam zaten 180 ise o zaman 166 oluyor.
Neyse haftasonum nasıl geçti kısaca yazayım;
Gün içinde başka şeyler yaptığım için o kadar anlamıyorum ama akşamları gerçekten çok kötü oluyor. Daha gideli bir hafta bile olmadı ama ben her akşam ağlıyorum. İşin garip tarafı etrafımdakilere bunu hiç farkettirmemiş olmam. Onlar benim gayet iyi olduğumu zannediyorlar ama öyle değil tabiki. Her gece Hüseyin'e mektup yazıyorum. Mektuplarımda gün içerisinde neler yaptığımdan bahsediyorum. Buraya yazdıklarımı oraya yazmayacağım tabiki (onu üzmek istemiyorum). Hiç bir duygumdan bahsetmiyorum.
Halbuki onu o kadar çok özledim, o kadar kötü durumdayım ki anlatamam. Sürekli ondan bahsediyorum, sürekli mesajlarını okuyorum, sürekli resimlerine bakıyorum, öpüyorum ve tabiki ağlıyorum...
Ama onun bunlardan haberi yok, sadece onu ne kadar çok özlediğimi yazıyorum.
Cuma akşam 21.30 da aradı, gittiğini haber vermek için. Dünde aradı ve beni çok özlediğini söyledi, bende ona onu çok ama çok özlediğimi ve çok sevdiğimi söyledim. Sesini duyduğumda o kadar mutlu oluyorum ki anlatamam.
Keşke hep duyabilsem sesini...
Bugünlük bu kadar yazıyorum, belki sonra yine yazabilirim
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder