
Aşkıma kavuşmaya tam 2 hafta kaldı. Bu sabah onu ilk gördüğümde ne yaparım diye düşündüm. Sevinçten ağlayabilirim gibi geldi ama sonra düşündüm de ağlarsam o kötü olur diye kendimi tutmam lazım (umarım ağlamam). Eminim bu iki hafta onun için çok daha zor geçmiştir ama benim için de gerçekten çok zordu.
Onsuz hiç bir şeyin anlamı yok. Dün Şebnem Ferah'ın konseri vardı. İşten arkadaşım gitti, bana da söyledi ama ben istemedim çünkü aşkımsız Şebnem Ferah'ı dinleyemezdim. Aylardır sürekli beraber dinledikten sonra şimdi onsuz konsere gitmek benim için imkansızdı. Hüseyin bir gelsin de elli kere gideriz. Zaten bir gelsin de...
Bir yandan yemin töreni için 2 hafta kalmasına seviniyorum ama bir yandan da yemin töreninden sonra daha 4,5-5 ayı düşündükçe ne yapacağımı bilemiyorum. Şu anda sadece onu görüceğim anı düşünsem en iyisi zannedersem. Keşke askerlik hiç olmasa veya sadece 1 ay olsa, ayın 9'unda yemin töreni zamanında askerliği bitse herhalde dünyalar benim olurdu. Ama nerdeee...
Bugünlük yine bu kadar yazıyorum, aşkımı çok çok ama çok seviyorum
1 yorum:
Kaçır onu yemin töreninde:)
Yorum Gönder