Cuma, Eylül 16, 2005

TAM 124 GÜN


Bugün çok işim olduğu için ben ancak bu saatte aşkımın bloguna bir şeyler yazabiliyorum, bu yüzden çok üzgünüm. Dün gece telefon hatlarına acayip sinirlendim. Çünkü saat 8'de başladım çevirmeye, 8.15'te ancak düşürebildim ve açan çocuk dedi ki;
  • Asker: şu anda hatları meşgul, bağlayamam, 5 dakika sonra arayın
  • Ben: hatta bekleyebilirim, kırk saatte düşmüyor hattınız
  • Asker: hatta bekletemem, komutanımın evini arayıp, komutanıma bağlamam lazım, sadece bu telefondan dışarısı aranabiliyor
  • Ben: o zaman beni koğuşa değilde gazinoya bağlayın
  • Asker: gazinonun telefonu bozuk, 5 dakika sonra arayın en iyisi
  • Ben: :((((
Herneyse 5 dakika sonra tabiki aradım ve bu sefer 3-4 aramadan sonra düşürdüm. Bu sefer de Hüseyin'lerin koğuşu tamamen boştu ve telefona kimsecikler bakmadı :(, yine konuşamadım...
Saat 9'da tekrar başladım denemeye ve tam 45 dakika redial tuşundan sonra ve düşüremedikten sonra pes ettim :(, yani dün çok istememe rağmen sevgilimin güzel sesini duyamadım. O yüzden bugün çok sinirliyim, kimse yanıma yaklaşmasın.
Neyse ki akşam ablamlara gideceğim ve sevdiceğimin resimlerini cd'ye kaydedeceğim, sonra da Cumartesi onları hem kendime, hem ona (bir kısmını), hem de Reyhan Teyzelere tab ettireceğim.
Bugün çok işim olduğundan ve ben o işleri hala bitiremediğimden bugünlük burada son veriyorum. Pazartesi'den itibaren yeni resimleri koyabileceğim blogumuza...
Aşkım seni çok ama çok ama çok ama çok ama çok çok çok ÖZLEDİM.... Ve tabi ki çokkkkkkkkkkkk SEVİYORUM (ki sen bunu zaten biliyorsun)
Not: Resimdekiler, tahmin edileceği üzere Reyhan Teyze ve Hamit Amca, yani canım sevgilimin şeker annesi ve tatlı babası :)

2 yorum:

nevra dedi ki...

bu kadar zormu ulaşmak..zor kuzen zor asker yolu beklemek:)

Selin Tanyaş Çizmecioğlu dedi ki...

Zor ne kelime, acayip zor :(
Ama ben bir yolunu buldum :)
Dün üst Teğmeni aradım ve merak ettiğimi söyledim ve beni ararsa sevineceğimi söyledim. Akşam aradı :)