Dün canım sevgilim öğlen saatlerinde beni işten aradı ve uzun sayılabilecek bir konuşma yapabildik. Orada yağmur yağdığı için herkesi gazinoya toplamışlar, Hüseyin'de fırsattan istifade beni aradı :) Mektupların ikisinin oraya geldiğini ama üzerlerine tarih yazmamam gerektiğini söyledi. Peki okudun mu mektupları dedim, hayır okuyamadım, vermiyorlar dedi. Yani uzun lafın kısası benim ilkokuldan gelen alışkanlığım yüzünden (her şeye o günün tarihini atma alışkanlığı) aşkım, sevgilim, bitanem mektuplarına ulaşamıyor :( Bana müsait olduğu bir zamanda mektup yazacağını ve ayrıntıları anlatacağını söyledi. Ben bu işten hiç bir şey anlamadım, tarih olunca ne oluyor ki... Aman hiç anlamıyorum böyle saçma sapan kuralları.
Bir de dün telefonda benden resim tab ettirmemi istedi (hani dünkü post'a koyduğum), orada olan kişi sayısınca tab ettirip göndermemi istedi. Bende tabiki iş çıkışında Kadıköy'deki fotoğrafçıda buldum kendimi ve bugün öğlen resimleri almak üzere anlaştım. Ofisten birileri alacak ve Hamit Amca'ya verecekler ki akşam Reyhan Teyze yanında götürebilsin. Böylelikle benim mektuplar gidemiyor ama en azından resimler kesin ulaşabilecek ona.
Reyhan Teyze bu akşam Dalyan'a gitmek üzere yola çıkacak, Cuma sabahı orada olacak, sonra Cumartesi Hüseyin'i bir yarım saatliğine görebilmek için Gelibolu'ya gidecek. Ekim'de teftişleri olduğu için o güne kadar çarşı izinleri dahi olmayacakmış, yani benim ona en erken gitme vaktim 15-16 Ekim. Umarım bir aksilik olmaz ve ben en geç o zaman gidebilirim sevgilimin yanına...
Onu o kadar çok özledim ki, artık gerçekten dayanacak gücüm kalmadı :( En çok da güzel gözlerini özledim...
Neyse bugünlük biraz kısa tutacağım, çünkü işim var. Aşkım seni çokkkk SEVİYORUM ki sen bunu çok iyi biliyorsun :)
Not: Resim Cumartesi akşamı Gelibolu sahilinde sevgilimle otururken benim tarafımdan çekilmiştir...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder