Resimlerin Mükemmeliği

Dün akşam ablamlardaydım, bütün geceyi bilgisayarın başında resimlerle uğraşarak geçirdim. Önce resimleri bilgisayara indirdik (Günkut Abiyle), sonra ben onları (toplam 55 tane ama bir kısmında Koray da var) gruplara ayırıp, her bir mail accountumu deneyerek bir şekil bir yerlere göndermeye çalıştım ama ne mümkün. Yaklaşık 3 saatten sonra yapamayacağımı anladım ve bari bloglarıma 3 tane resim koyayım dedim. Resimlerin her biri o kadar güzel ki anlatamam. Bu görülenler daha hiç bir şey değil, benim sevgilim diye demiyorum ama acayip yakışıklıdır Hüseyin'im.
Sonra dün Pelinler'den çktık, bir baktım telefonum çalıyor, Hüseyin. Evdemisin diyor, o esnada bizim eve 10 dakika uzaklıkta bir yerdeydim ama 5 dakika sonra evde olurum dedim. Telefonu kapattıktan sonra tabiki depar atarak 5 dakika hatta belki de daha kısa sürede evde oldum. Birazcık bekledikten sonra aşkım aradı ve epeyi uzun konuşabildik :) Nişanımız hakkında bizimkilerle konuşup konuşamadığımı sordu. Bende annemle konuştum ama babam burda olmadığı için daha ona söyleyemedim, en geç 1-2 hafta sonra gelecek dedim. Hüseyin'in sesinden beklemek istemediğini anladım ama bu konuda yapabileceğimin pek de bir şey yok. Bu elimden gelenin en iyisi...
Aşkım bugünlük bu kadar yazıyorum, seni çok ama çok seviyorum ve çoookkk özledim...
Bu arada şafak 126 :)
Not: Resmi bu yazıyı yazdıktan tam 5 gün sonra ekleyebildim, yanımızdaki Reyhan Teyze...