Dün gece tabiki heyecandan uyuyamadım, yarın tam bu saatlerde onu görebileceğim diye düşünüyorum hatta bundan başka bir şey düşünemiyorum ve içim ciddi kıpır kıpır. Umarım gidişimde bir problem olmaz da, güzel güzel gidebilirim. Esralardan hala haber yok ve benim nasıl gideceğim hala belli değil. Bu heyecanımın arasında nasıl gideceğimi düşünmek bile istemiyorum, sadece onu görmeyi istiyorum. Onu o kadar çok özledim ki anlatamam, artık cidden dayanılmaz bir hal aldı. Eğer bir aksilik olur da gidemezsem herhalde deliririm. Aksilik derken şöyle, Esra izin alamazsa ve bende otobüste yer bulamazsam gibi. Bu aksilikleri düşünmesem iyi olacak ama o kısımda pek aklımdan çıkmıyor. Eğer otobüsle gidersem Tülin ablamda benimle gelecek, annem tek başıma göndermek istemedi beni. Zaten Hüseyin'in de tek yolculuk yapmamı onaylayacağını zannetmiyorum.
Dün iki kere telefonda konuştuk, gündüz konuştuğumuz için akşam arayınca şok oldum tabi. Geçen gün konuştuğumuzda sesi kötü geliyordu, yorgunmuş ama dün konuştuğumda sesi çok iyi geliyordu. Onun sesini iyi duyunca dünyalar benim oluyor. Her telefon görüşmemizden sonra en az bir saat mutluluktan havalarda uçuyorum. Dünde konuşmamız bittikten sonra annem geldi yanıma kimle konuştun diyordi ki tam, bu kadar mutlu olduğuna göre Hüseyin'le konuşmuşsun dedi. Dışardan nasıl duruyor bilmiyorum ama çok çok mutlu oluyorum. Demin Esralarla konuştum, nasıl gideceğim belli oldu. Ben bu akşam otobüse bineceğim, yarın sabah orda olacağım. Esralar yemin törenini kaçıracaklar ama akşama gelecekler. Bir gitsem de bir görsem de canım sevgilimi başka bir şey istemiyorum. Onu çok seviyorum ben yaaa.
Not1: Resim Hüseyin'i en son gördüğüm anda çekildi, kısa saçlı acayip şeker oldu :)
Not2: Bugün aşkımla ilişkimizin 9. ayı :)
2 yorum:
ben ilk görüyorum kısa saçlı halini,bu en kısa halimi Seloşi...
Evet tatlım daha ne kadar kısa olabilir ki... :)
Yorum Gönder